Przemysław Prekiel: Powstanie

[2016-07-31 22:36:53]

Z wojskowego punktu widzenia powstanie warszawskie nie miało żadnych szans na zwycięstwo. Było tylko i wyłącznie polityczną manifestacją pewnej grupy polityków, którzy liczyli na korzyści wynikające z racji wybuchu powstania.

Społeczeństwo zawsze jest w jakiejś mierze zakładnikiem władzy i elit politycznych. Dowództwo AK i rząd emigracyjny postanowiły położyć na szali życie warszawiaków i los miasta, mając nadzieję, iż wpłynie to na dalsze polityczne plany ZSRR wobec Polski, którego wojska były po drugiej stronie Wisły. Mówi się o zdradzie Józefa Stalina, który patrzył z satysfakcją na krwawiące miasto. Takie myślenie wystawia złą ocenę przede wszystkim dowódcom Powstania oraz londyńskiemu rządowi, który liczył na pomoc Sowietów. To krótkowzroczność i szaleństwo. Wojskowo powstanie wymierzone było w Niemcy, ale politycznie w ZSRR. Dlaczego Józef Stalin miał pomagać tym, którzy chcieli walczyć z komunizmem, a czego dowódcy nie ukrywali? Rząd w Londynie doskonale wiedział już wtedy o Katyniu a mimo to liczył na pomoc państwa, które wespół z III Rzeszą dokonał podziału Polski? To już nawet nie jest krótkowzroczność, to cynizm i głupota.

Każdy wybuch powstania ma jakiś cel. Powstanie w getcie miało na celu przede wszystkim wybór śmierci. Żydowscy powstańcy woleli ginąć z bronią w ręku niż z bronią przystawioną do głowy. Powstanie warszawskie miało zupełnie inny charakter. Dowódcy powstania, podobnie jak dowódcy z września 1939 roku, byli niemal pewni swojego zwycięstwa. Z tym, że we wrześniu 1939 roku Polska miała regularną armię i bardziej roztropnych dowódców. Wówczas również sytuacja była beznadziejna. Pomoc aliantów nie nadeszła, postanowiono więc poddać miasto, oszczędzając cierpienia ludziom i ocalić miasto. Czy to byli gorsi dowódcy? Dziś dowódcy powstania stawiani są za wzór patriotyzmu i poświęcenia. Ich imieniem nazywane są ulice miast, parków i skwerów. Jest to kolejny przykład głupoty i intelektualnej pustki polskich elit. Sprzedadzą się chociaż kolejne patriotyczne koszulki, naklejki i opaski odblaskowe. Kapitalizm w końcu mamy po to, aby zarabiać. Polska prawica idzie tym samym w sukurs globalnemu kapitalizmowi, nie dość, że nie przeszkadza jej w robieniu interesów, to wręcz go wspiera. Wszak patriotyzm należy propagować na ulicy!

Wielu publicystów i samych powstańców jak mantrę powtarza, że powstania musiało wybuchnąć. Przez pięć lat okropnej okupacji, terroru i mordowania ludzi, w końcu musiało coś pęknąć, nagromadziła się ludzka chęć zemsty. To zrozumiałe, że chciano pomścić tych wszystkich, którzy ginęli na Pawiaku, wywożeni byli do obozów, znikali w łapankach. Ale od tego powinni być roztropni dowódcy, aby skumulować tę chęć zemsty i pragmatyzm. Co w ogóle znaczy, że musiało wybuchnąć? Przecież to byli żołnierze, których obowiązkiem było wykonywanie rozkazów, składali wszak wojskową przysięgę. Powstanie nie musiało więc wybuchnąć, po prostu taką taktykę przyjął londyński rząd i dowództwo AK. Dowództwo musiało zdawać sobie sprawę, że na zwycięstwo w Powstaniu nie ma najmniejszych szans. Prof. Jan M. Ciechanowski, były powstaniec, w swojej monumentalnej książce o powstaniu warszawskim podał w liczbach uzbrojenie, jakim dysponowała AK: „Całe uzbrojenie powstańców w dniu wybuchu powstania składało się z 7 ckm, 60 lkm, 1000 kb, 300 pm, 1700 pistoletów i 25 tys. granatów i 15 piatów. Prawie połowę broni strzeleckiej, jaką powstańcy posiadali, stanowiły pistolety, które jako broń krótka - osobista, w warunkach walk miejskich o umocnione gmachy, forty, barykady, nie miała znaczenia w natarciu pododdziałów”. Wysoka była cena za szachowanie ludzkim życiem. Cierpieli zwłaszcza cywile, którzy narażeni byli na głód i powolną śmierć. W przekazach telewizyjnych królować będą jednak obrazki z pierwszych dni Powstania, gdzie ukazywane będą uśmiechnięte twarze młodych ludzi i tym przekazem epatowane będzie młode pokolenie. Wszak słodko jest umierać za Ojczyznę.

Rocznica Powstania powinna być chwilą zadumy i refleksji. W Polsce pójdzie to jednak w inną stronę. Chylę w tym dniu czoła przed Powstańcami i cywilami. Dowódców oceniła już historia. Tylko Wasza śmierć jest prawdziwa, reszta jest już tylko polityką.

Przemysław Prekiel


drukuj poleć znajomym poprzedni tekst następny tekst zobacz komentarze


lewica.pl w telefonie

Czytaj nasze teksty za pośrednictwem aplikacji LewicaPL dla Androida:


blogi - ostatnie wpisy


co? gdzie? kiedy?

Łańcuch światła w obronie sądów
CAŁA POLSKA
21 lipca (piątek), godz. 21.00
"Bez Dogmatu" - zaproszenie do współtworzenia pisma
do 15 sierpnia
Szukam muzyków, realizatorów dźwięku do wspólnego projektu.
wszędzie
zawsze
Najnowszy numer "Dalej! pismo socjalistyczne"
www.dalej.org
wiosna-lato 2017
Petycja o opodatkowaniu księży
Nowy Lewicowy Vlog
Warszawa
Zapraszamy do współpracy
Polska
cały czas
"Czerwony katechizm" - F. Czacki
Zapraszam
LeftRadio - Lewicowe radio
Internet
-

Więcej ogłoszeń...


kalendarium

22 lipca:

1878 - Urodził się Janusz Korczak, pisarz, pedagog, działacz społeczny. Prekursor walki o prawa dziecka. Zgładzony w Treblince, gdzie do końca pozostał ze swymi podopiecznymi.

1944 - W Lublinie ogłoszono Manifest PKWN.

1946 - Urodził się Danny Glover, amerykański aktor, producent i reżyser o lewicowych poglądach.

1946 - Syjonistyczne organizacje Irgun i Lehi dokonały zamachu bombowego na hotel King David w Jerozolimie, w którym mieściła się brytyjska kwatera główna. Zginęło 91 osób, a 45 zostało rannych.

1977 - Chiny: Deng Xiaoping został przywrócony do władzy.

1986 - Socjaldemokraci z PSOE wygrali wybory parlamentarne w Hiszpanii.

2005 - W londyńskim metrze został omyłkowo zastrzelony przez policję, wzięty za zamachowca, Brazylijczyk Jean Charles de Menezes.

2011 - Prawicowy ekstremista Anders Breivik dokonał zamachów na siedzibę premiera Norwegii w Oslo, w którym w wyniku wybuchu bomby zginęło 8 osób, a następnie na uczestników obozu młodzieżówki Norweskiej Partii Pracy na wyspie Utoya, gdzie zastrzelił 69 osób.


 
Lewica.pl na Facebooku