
Aleksander Kamkow: Częstochowa jako mikrokosmos problemów polskich samorządów
Chcecie zrozumieć, co poszło nie tak z transformacją? Przyjedźcie do Częstochowy. Gdyby nie Jasna Góra, Częstochowę wymienianoby jednym tchem... [0]
Tomasz S. Markiewka: Zacznijmy od elementarza - nie jesteśmy przedsiębiorcami
W III RP nie udało się wytworzyć zbiorowej tożsamości pracowników. A raczej udało się rozbić wszelkie próby jej wytworzenia.
Kiedy czyta się... [4]
Artur Troost: Naziści Schrödingera albo czy Hitler był lewakiem
Naziści doszli do władzy przy pomocy najbogatszych niemieckich kapitalistów, w ich interesie przeprowadzili pierwszą w historii masową prywatyzację,... [1]
Julian Mordarski: 251 milionów i państwo dalej łatane zrzutką
Łatwogang zrobił rzecz wielką. Ponad 251 mln zł dla dzieci chorujących onkologicznie to realne pieniądze, realna pomoc i wysiłek tysięcy ludzi,... [2]
Aleksander Radomski: Człowiek na sprzedaż. Dlaczego Marks wciąż jest aktualny
Napisz kilka zdań o sobie. Tak zaczyna się dziś nowoczesna selekcja. CV, profil zawodowy, LinkedIn, „krótka autoprezentacja”. Brzmi... [5]
Artur Troost: Francuska lewica odetchnęła z ulgą po wyborach samorządowych
Wkrótce po ogłoszeniu wyników swój sukces ogłosili socjaliści, konserwatyści, niepokorni, nacjonaliści, komuniści… Niemal każda siła, która... [0]
Piotr Ikonowicz: Między wojną a ludobójstwem
„Mam tyle rakiet, że mogę zaatakować dowolny kraj i wygrać.” Zaatakował Iran i póki co nie wygrał. Żeby uspokoić rynek ropy i gazu... [1]
Jakub Szafrański: Widmo Róży Luksemburg nad Zamościem
Spór o tablicę upamiętniającą Różę Luksemburg w Zamościu urósł do rangi ogólnopolskiej awantury. Wystarczyło kilku antykomunistycznych aktywistów, by... [2]
Więcej...


Marta Gospodarczyk: Chopin, Mentzen i inżynier Karwowski. O polskim męstwie
Młody mężczyzna w wojskowej kurtce podobnej do tej, którą nosił Robert de Niro w filmie Taksówkarz, czule zajmuje się małą dziewczynką, najpewniej... [0]
Łukasz Najder: Kapitalizm, lewica, monolog
Lewica miota się przed społeczeństwem niczym zdesperowany klaun albo rozdygotany iluzjonista próbujący zyskać uznanie wymagającej publiki. I nigdy... [0]
Karol Templin: O konflikcie ukraińskim w paradygmacie realizmu
Trwający konflikt ukraiński nadal pozostaje tematem mocno obecnym medialnie publikacjami o różnym stopniu emocjonalnego zaangażowania i obiektywizmu.... [0]
Tomasz Miłkowski: Ściana
Tytuł tego spektaklu trafia w sedno współczesnych konfliktów i podziałów. To „THE WALL” czyli ściana dzieli ludzi, ogradza i wyklucza,... [0]
Filip Ilkowski: Cały świat, sikorki i rewolucja pracownicza
Na zachętę zacznijmy od tego, że tę książkę warto przeczytać, niezależnie od wszelkich jej słabości. I to nie tylko dlatego, że mieliśmy rzadką... [0]
Jarosław Klebaniuk: Jak pies
Na najnowszą premierę WTW warto się wybrać. Oczywiście osoby bardzo religijne i bardzo pruderyjne mogą nie doświadczać entuzjazmu w trakcie oglądania... [0]
Więcej...


Wielka Brytania: Keir Starmer nowym szefem Partii Pracy
[2020-04-05 00:15:05]
Zgodnie z przewidywaniami nowym liderem brytyjskiej Partii Pracy został Keir Starmer, dotychczasowy minister ds. Brexitu w gabinecie cieni. Starmer zwyciężył już w pierwszej turze z 56% poparcia, uzyskując przewagę zarówno wśród parlamentarzystów, stowarzyszonych z Partią Pracy organizacji i związków zawodowych, a także zwykłych członków i zarejestrowanych sympatyków partii.
Jego kontrkandydatkami były posłanki Rebecca Long-Bailey z lewego skrzydła oraz Lisa Nandy, która także kojarzona jest z lewicowym, ale bardziej pragmatycznym i skłonnym do ideowych kompromisów nurtem w partii. Uzyskały one, odpowiednio, 27,6 i 16,2 proc. poparcia.
Starmer obejmuje stery władzy w bardzo trudnym momencie dla brytyjskich laburzystów. Partia przegrała cztery wybory parlamentarne pod rząd, nie była też w stanie przekonać opinii publicznej do swojej taktyki dotyczącej procesu wychodzenia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej po referendum z 2016 roku. Laburzyści znaleźli się bowiem w rozkroku, próbując pogodzić proeuropejskich wyborców w Londynie i innych dużych miastach, ze swoimi tradycyjnymi zwolennikami w robotniczych rejonach północnej Anglii, którzy w przeważającej większości głosowali za opuszczeniem UE.
Także w Szkocji - swoim dawnym bastionie, partia jest od kilku lat w rozsypce. Sprzeciw szkockich laburzystów wobec idei niepodległości Szkocji był jednym z głównych czynników masowego przepływu ich tradycyjnych wyborców do centrolewicowej i proniepodległościowej Szkockiej Partii Narodowej (SNP). W ostatnich wyborach parlamentarnych w 2019 roku, Partia Pracy znalazła się daleko w tyle nie tylko za SNP, ale nawet tradycyjnie mało popularnymi w Szkocji konserwatystami.
Partia jest też bardzo mocno podzielona w ocenie przywództwa poprzednika Starmera - Jeremiego Corbyna. Corbyn objął stery władzy w Partii Pracy w 2015 roku na fali ogromnego entuzjazmu wśród członków partii, ale wobec chłodnego, a czasem nawet wrogiego przyjęcia ze strony większości parlamentarzystów. Parlamentarna reprezentacja partii jest bowiem od czasów Toniego Blaira zdominowane przez prawe i centrowe skrzydła.
Starmer unikał w czasie kampanii wyborczej krytyki Corbyna, podziękował mu też w przemówieniu po ogłoszeniu wyników za "zenergetyzowanie bazy członkowskiej". Było to zapewne nawiązanie do faktu, że za czasów jego poprzednika ilość członków partii znacznie wzrosła. W tym samym przemówieniu nowy lider położył też nacisk na to, jak - w kontekście pandemii koronawirusa - istotni z punktu widzenia społeczeństwa są pracownicy służb medycznych i innych części sektora publicznego.
Keir Starmer to były adwokat zajmujący się sprawami praw człowieka. I choć jego wybór został bardzo entuzjastycznie przyjęty przez najgłośniejszych krytyków Corbyna, jego poglądy w wielu sprawach są zbieżne z lewym skrzydłem partii: popiera postulat renacjonalizacji kolei, zniesienie opłat za studia, czy podniesienie o 5% podatków dla najbogatszych i walkę z unikaniem opodatkowania przez korporacje. Starmer był też przeciwnikiem wojny w Iraku, którą określił swego czasu jako nielegalną.
Starmer zasiada w parlamencie od 2015 roku, gdzie reprezentuje Holborn - jeden z okręgów w centralnym Londynie.
Krzysztof Kobrzak fot. Wikimedia Commons
|
lewica.pl w telefonie
Czytaj nasze teksty za pośrednictwem aplikacji LewicaPL dla Androida:
-
Szukam wspólnika do programu zwalczania nienawiści w internecie
- Polska
- 22 luty 2026
-
Warszawska Socjalistyczna Grupa Dyskusyjno-Czytelnicza
- Warszawa, Jazdów 5A/4, część na górze
- od 25.10.2024, co tydzień o 17 w piątek
-
Fotograf szuka pracy (Krk małopolska)
- Kraków
-
Socialists/communists in Krakow?
- Krakow
-
Poszukuję
-
Partia lewicowa na symulatorze politycznym
- Discord
- Teraz
-
Historia Czerwona
-
Discord Sejm RP
- Polska
- Teraz
-
Szukam książki
-
Poszukuję książek
Więcej ogłoszeń...
24 maja:
1743 - W Boudry urodził się Jean-Paul Marat, francuski polityk czasów rewolucji francuskiej, dziennikarz i lekarz, wolnomularz.
1905 - Urodził się Michaił Szołochow, radziecki pisarz, laureat Literackiej Nagrody Nobla.
1945 - Utworzono Uniwersytet Łódzki, Politechnikę Łódzką, Politechnikę Gdańską i Politechnikę Śląską.
1972 - Frakcja Czerwonej Armii (RAF) dokonała w zachodnioniemieckim Heidelbergu zamachu na kwaterę główną armii amerykańskiej w Europie.
2013 - Rafael Correa (Alianza PAIS) został zaprzysiężony na trzecią 4-letnią kadencję.
2019 - Zmarł Jan Guz, związkowiec, 2004-19 przewodniczący OPZZ.
?