Dnia 9 maja 2006 roku zmarł w wieku 82 lat Jerzy Ficowski; poeta, prozaik i tłumacz, a także świetny znawca folkloru żydowskiego i cygańskiego.

Był on żołnierzem Armii Krajowej, a także uczestnikiem Powstania Warszawskiego i więźniem Pawiaka. Debiutował w 1948 tomikiem "Ołowiani żołnierze". W latach 1948-1950 wędrował razem z taborem cygańskim, był członkiem angielskiego stowarzyszenia Gypsy Lore Society. Przełożył i opublikował pieśni cygańskiej poetki Papuszy. Był znawcą ludowej poezji żydowskiej (opublikowanej w tomie "Rodzynki z migdałami") oraz wybitnym specjalistą od twórczości Brunona Schulza, o którym napisał kilka ksiażek (m.in. "Regiony wielkiej herezji"). Specjalizował się także w poezji i tłumaczeniach Federico Garcii Lorki. Ficowski był również autorem tekstów popularnych piosenek (np. "Jadą wozy kolorowe").

Jego najstarsza twórczość powstawała pod wpływem wierszy Juliana Tuwima, później jednak nawiązywał do awangardy okresu międzywojennego, groteski i elementów świata fantastycznej baśni. Cały czas w jego poezji obecne były wątki moralno-społeczne.

W 1977 dostał nagrodę polskiego Pen Clubu. Gdy w 1975 podpisał list 59, został objęty zakazem druku do 1980. Członek KOR i KSS KOR.

Artykuł o twórczości Jerzego Ficowskiego znajduje się tutaj.