Kombinacja czarnego, czerwonego i złotego przeżywa w Niemczech renesenas. Flagi niemieckie sprzedają się jak ciepłe bułeczki; można je spotkać wszędzie, w oknach domów, na twarzach i w dłoniach kibiców, na dachach samochodów. Z powodu odbywających się w Niemczech mistrzostw świata w piłce nożnej, w barwy narodowe pomalowany został nawet jeden dom w Bawarii.

To zachowanie Niemców - choć typowe i w każdym innym kraju byłoby przyjmowane ze zrozumieniem i zrzucane na karb futbolowego święta - budzi w niektórych kręgach niezadowolenie, stając się zalążkiem debaty nad niemiecką dumą narodową.

Po środowym zwycięstwie nad reprezentacją Polski, pół miliona młodych Niemców zebrało się w Berlinie by świętować sukces swojej drużyny. W relacjach pokazywanych przez stacje telewizyjne na całym świecie, Niemcy - owinięci we flagi swojego kraju - bawią się wspólnie z przybyszami z innych zakątków świata.

Nigdy nie byłem świadkiem czegoś podobnego, krzyczy do mikrofonu, 32-letni Christian, jeden z fanów zgromadzonych w Berlinie. To wspaniałe, że można wymachiwać flagą naszego kraju bez poczucia winy. Kwintesencja wolności.

Obecny wybuch dumy narodowej jest największym od sześćdziesięciu lat, większym niż eksplozja radości wywołana zdobyciem przez drużynę Niemiec mistrzostwa świata w 1990 czy euforia z powodu zjednoczenia Niemiec.

Kanclerz Niemiec Angela Merkel przyznaje, że dokonała się wielka zmiana. Ludzie nie wstydzą się swojej flagi, noszą ją z dumą i nie muszą się z tego tłumaczyć. Piętnaście lat temu było to nie do pomyślenia,, powiedziała Merkel w wywiadzie udzielonym gazecie "Bild am Sonntag". Stosunek Niemców do własnego kraju jest dzisiaj czymś wspaniałym, normalnym, pozbawionym arogancji i buty.