Wkrótce po ogłoszeniu wyników swój sukces ogłosili socjaliści, konserwatyści, niepokorni, nacjonaliści, komuniści… Niemal każda siła, która...
„Mam tyle rakiet, że mogę zaatakować dowolny kraj i wygrać.” Zaatakował Iran i póki co nie wygrał. Żeby uspokoić rynek ropy i gazu...
Spór o tablicę upamiętniającą Różę Luksemburg w Zamościu urósł do rangi ogólnopolskiej awantury. Wystarczyło kilku antykomunistycznych aktywistów, by...
Ukraińscy i rosyjscy socjaliści oceniają zachodnią lewicę
Przez trzy lata część zachodniej lewicy debatowała na temat Ukrainy. Debatowano na ten...
„Wojna prewencyjna” to chwyt retoryczny przekształcający atak w obronę i usprawiedliwiający agresję. Zasadza się na obłędnym pomyśle:...
Kaczyńskiemu można przypisać przenikliwość, bo to on jako pierwszy zauważył, że wpływ statusu materialnego na wybory polityczne jest poważny.
Z...
Jarosław Pietrzak: Między platformami streamingowymi a "billionaire boutiques"
Paulina Januszewska: Współistnienie? Ta, jasne! Żydowska komiczka kontra Netanjahu
Przemysław Stefaniak: Czy sukces koncertu powinniśmy mierzyć tym ile osób kupi bilet?
Xawier Woliński: Prawicowa rewolucja kulturalna
Łukasz Najder: Kapitalizm, lewica, monolog
Karol Templin: O konflikcie ukraińskim w paradygmacie realizmu
Tomasz Miłkowski: Ściana
Filip Ilkowski: Cały świat, sikorki i rewolucja pracownicza
Chcę, aby krajowa i międzynarodowa opinia publiczna miała jasność co do tego, że przed prywatyzacją firma należała do Boliwijczyków i teraz nacjonalizujemy to, co jest nasze, oświadczył prezydent Morales. Zaznaczył też, że Boliwia potrzebuje zagranicą partnerów a nie właścicieli. Decyzja prezydenta spotkała się z jednobrzmiąca krytyką zarówno ze strony Hiszpanii, jak i Unii Europejskiej. Rzecznik Komisarza UE ds. handlu John Clancy oświadczył, że nacjonalizacja oznacza negatywny sygnał dla zagranicznych inwestorów i dla klimatu inwestycyjnego w Boliwii.
Od momentu objęcia władzy w 2006 roku Morales prowadzi politykę mająca na celu zwrot sprywatyzowanych przez zagraniczne firmy zasobów naturalnych kraju. Znacjonalizowano sektor naftowy, telekomunikacyjny a w górnictwie zagraniczne podmioty pozbawiono koncesji wydobywczych. Dzięki nacjonalizacji przemysłu naftowego udział kapitału zagranicznego w tym sektorze zmalał z 82 do 18 proc.
Nacjonalizacyjna decyzja Boliwii miała miejsce w kilka dni po podjęciu podobnych działań w Argentynie. Parlament zatwierdził zaproponowaną przez prezydentkę Cristinę Fernández ustawę o przejęciu przez państwo większościowego pakietu akcji hiszpańskiej firmy eksploatacji i przetwórstwa ropy naftowej i gazu Repsol, działającej w 29 krajach świata. Bezpośrednim argumentem na rzecz nacjonalizacji było stopniowe ograniczanie przez Repsol produkcji ropy i gazu, zmuszając Argentynę do wydatkowania w ubiegłym roku 9 miliardów dolarów na import tych surowców energetycznych. Przejęte przez Repsol w latach 90-ych argentyńskie przedsiębiorstwo naftowe YPF przez 70 lat działało pod pełną kontrolą państwa.
Bolesław K. Jaszczuk
