Nic nie pomogły międzynarodowe apele i kampania w mediach. W więzieniu w Raszt powieszono 22-letnią Delarę Darabi. Wyrok został wykonany, mimo iż nawet jej adwokat nie wiedział o tym, że Darabi ma zostać stracona, choć irańskie prawo nakazuje przekazać mu taką wiadomość 48 godzin wcześniej.

Darabi powieszono za przestępstwo, którego miała się dopuścić jako 17-latka. Zakochana w swoim 19-letnim wówczas chłopaku Amirze zgodziła się wspólnie obrabować dom ciotki. Prawdopodobnie podczas szamotaniny Amir śmiertelnie dźgnął kobietę nożem. Delara, namówiona przez chłopaka, wzięła winę na siebie, by w ten sposób uchronić ukochanego przed szubienicą. Była przekonana, że jako nieletnia uniknie kary śmierci. Delarę skazano jednak na śmierć, choć szybko odwołała zeznania, a biegli wykluczali, że to ona mogła zabić, bo cios został zadany z dużą siłą przez praworęczną osobę. Delara była leworęczna. Wyrok śmierci w 2007 r. podtrzymał irański sąd najwyższy. Amir za współudział dostał 10 lat więzienia.

To cyniczne posunięcie władz. Chcieli w ten sposób zapobiec lokalnym i międzynarodowym protestom, które mogłyby ocalić Delarze życie. Jesteśmy po prostu wściekli - oświadczyła Hassiba Hadż Sahraoui, wiceszefowa Amnesty International na Środkowy Wschód i Afrykę Północną. Amnesty International w obronie Delary uruchomiła wielką kampanię protestacyjną. Zbierała podpisy, także w Polsce, organizowała pikiety przed irańskimi ambasadami, a media na całym świecie informowały o tragicznym losie dziewczyny.

Od 1990 r. w Iranie za przestępstwa popełnione przez nieletnich powieszono już 43 osoby. Na egzekucje oczekuje 69 kolejnych nieletnich skazańców. To dlatego Amnesty International określa Iran jako ostatniego kata dzieci.