Dwudniowy protest społeczny przeciwko rządom konserwatywnego prezydenta Chile Sebastiána Piñery zakończył się aresztowaniem około 1400 jego uczestników, ale Piñera, którego popiera jedynie co czwarty obywatel kraju, 26 sierpnia wezwał swoich przeciwników do dialogu.

Przeciwko demonstracjom towarzyszącym, zwłaszcza w stolicy kraju - Santiago, dwudniowemu strajkowi powszechnemu, rząd wyprowadził czołgi na ulicę. Stało się to po raz pierwszy od czasów dyktatury Augusto Pinocheta (1973-1990). W czasie starć między demonstrantami a policją i wojskiem rannych zostało ponad 150 karabinierów i 53 cywilów. Zabity został 14-letni chłopiec.

Jednym z najważniejszych żądań demonstrantów, wśród których przeważała młodzież, było zwiększenie nakładów na niedofinansowaną edukację publiczną i zniesienie opłat za studia. Oprócz tego postulowano wprowadzenie zmian w składzie konserwatywnego rządu neoliberałów.

26 sierpnia, po zakończeniu strajku, prezydent Piñera wezwał rodaków w przemówieniu telewizyjnym do podjęcia dialogu w atmosferze pokoju, a nie wojny.

Piñera, którego opozycyjna prasa chilijska określa jako "najbardziej niepopularnego prezydenta Chile" od czasów Pinocheta, na tydzień przed strajkiem przyznał w publicznym przemówieniu: Chilijczycy buntują się przeciwko nadmiernej nierówności w kraju, który ma najwyższe dochody w przeliczeniu na mieszkańca w Ameryce Łacińskiej, ale odznacza się także jednym najbardziej nierównych podziałów dochodu narodowego w regionie (...) Ludzie domagają się bardziej sprawiedliwego społeczeństwa (...) ponieważ nierówności, jakie mamy w Chile, są nadmierne i - w moim odczuciu - niemoralne.