Łatwogang zrobił rzecz wielką. Ponad 251 mln zł dla dzieci chorujących onkologicznie to realne pieniądze, realna pomoc i wysiłek tysięcy ludzi,...
Napisz kilka zdań o sobie. Tak zaczyna się dziś nowoczesna selekcja. CV, profil zawodowy, LinkedIn, „krótka autoprezentacja”. Brzmi...
Wkrótce po ogłoszeniu wyników swój sukces ogłosili socjaliści, konserwatyści, niepokorni, nacjonaliści, komuniści… Niemal każda siła, która...
„Mam tyle rakiet, że mogę zaatakować dowolny kraj i wygrać.” Zaatakował Iran i póki co nie wygrał. Żeby uspokoić rynek ropy i gazu...
Łukasz Łachecki: Kaczor Donald musi odejść
Jarosław Pietrzak: Między platformami streamingowymi a "billionaire boutiques"
Paulina Januszewska: Współistnienie? Ta, jasne! Żydowska komiczka kontra Netanjahu
Przemysław Stefaniak: Czy sukces koncertu powinniśmy mierzyć tym ile osób kupi bilet?
Marta Gospodarczyk: Chopin, Mentzen i inżynier Karwowski. O polskim męstwie
Łukasz Najder: Kapitalizm, lewica, monolog
Karol Templin: O konflikcie ukraińskim w paradygmacie realizmu
Tomasz Miłkowski: Ściana
Głównym tematem partyjnej kampanii wyborczej była kwestia ewentualnej koalicji z socjalistyczną Nową Partią Demokratyczną i kanadyjskimi Zielonymi przed najbliższymi wyborami parlamentarnymi. Jej zwolennicy zwracają uwagę, że partie te uzyskały łącznie w poprzednich wyborach zdecydowanie więcej głosów od zwycięskiej Partii Konserwatywnej. Większościowa ordynacja wyborcza zapewnia jednak przewagę jednolitej prawicy nad skłóconą centrolewicą.
Trudeau sprzeciwia organizowaniu wspólnych prawyborów przez liberałów i NDP, natomiast zdaniem Murray są one jedyną szansą na pokonanie konserwatystów, co z kolei umożliwiłoby przeforsowanie zmiany ordynacji wyborczej na bardziej proporcjonalną.
Młody i charyzmatyczny Trudeau jest dziś jednym z najpopularniejszych kanadyjskich polityków, jednak jego oponenci zarzucają mu brak politycznej wiedzy i mało określone poglądy oraz uważają, że karierę zawdzięcza on tylko swojemu nazwisku.
Partia Liberalna od czasów kolonialnych stanowiła jedną z dominujących sił na kanadyjskiej scenie politycznej. Chociaż początkowo opowiadała się za leseferyzmem, to w XX wieku, dzięki politykom takim jak Lester Pearson czy Pierre Trudeau, nabrała bardziej socjalnego oblicza.
W wyborach w 2011 Partia Liberalna uzyskała najgorszy wynik w historii (19 proc. głosów i 11 proc. mandatów w Izbie Gmin) i zajęła trzecie miejsce, za NDP. Jednakże ostatnie sondaże wskazują na odbudowę poparcia dla niegdysiejszej "naturalnej partii rządzącej" Kanady.
Fot. Wikimedia Commons
