Niektórzy uważają, że aby lewica coś w tym kraju znowu znaczyła, najlepszą strategią jest wieczne przepraszanie, że nie jest się prawicowcem. Wieczne...
Mamdani wygrał, bo zrobił dla lewicy to, co wcześniej Trump dla prawicy: otwarcie prezentował swoje lewicowe poglądy, nie przejmując się tym, że...
Lewa strona może skutecznie walczyć z „prawicową międzynarodówką” za pomocą własnej nieidealnej solidarności.
Jest koniec maja,...
Już czternastego grudnia dowiemy się, kto zostanie nowym prezydentem Chile. W sondażach prowadzi na razie José Antonio Kast, szef wywodzącej się...
Najgorsze wyniki wyborcze od stu lat, utrata stolicy i wielu historycznych bastionów. Duńscy Socjaldemokraci pod wodzą Mette Frederiksen zepchnęli...
Pokój jest wartością samą w sobie. Ale tylko ten sprawiedliwy. Jesień tego roku boleśnie przypomina nam o tej prostej prawdzie. Jesteśmy świadkami...
Jarosław Pietrzak: Między platformami streamingowymi a "billionaire boutiques"
Paulina Januszewska: Współistnienie? Ta, jasne! Żydowska komiczka kontra Netanjahu
Przemysław Stefaniak: Czy sukces koncertu powinniśmy mierzyć tym ile osób kupi bilet?
Xawier Woliński: Prawicowa rewolucja kulturalna
Łukasz Najder: Kapitalizm, lewica, monolog
Karol Templin: O konflikcie ukraińskim w paradygmacie realizmu
Tomasz Miłkowski: Ściana
Filip Ilkowski: Cały świat, sikorki i rewolucja pracownicza
Rywalami Higginsa do prezydentury byli: europosłanka opozycyjnej partii Sinn Féin Liadh Ní Riada (6,4%), niezależna senator i aktywistka na rzecz zdrowia psychicznego Joan Freeman (6,0%), a także aż trzech biznesmenów: Peter Casey (23,3%), Seán Gallagher (6,4%) oraz Gavin Duffy (2,2%).
Higgins ma 77 lat. Działał m.in. na rzecz praw człowieka i rozwoju w krajach Trzeciego Świata. W 1992 został odznaczony Seán MacBride Peace Prize przez Międzynarodowe Stałe Biuro Pokoju. W latach 1968-2011 był członkiem irlandzkiej Partii Pracy. Od czasu wyboru na stanowisko prezydenta był bezpartyjny.
W trakcie swoje pierwszej kadencji Higgins stał się m.in. pierwszym irlandzkim prezydentem, który złożył wizytę państwową w Wielkiej Brytanii. Na jego kadencję przypadły referenda ws. legalizacji małżeństw homoseksualnych (2015 r.) i zniesienia konstytucyjnego zakazu aborcji (2018 r.).
W wyborach wzięło udział 1 492 338 Irlandczyków. Frekwencja wyniosła 43,87%.
Prezydent Irlandii jest wybierany na siedmioletnią kadencję, którą może sprawować maksymalnie dwa razy. Kandydat musi być obywatelem Irlandii, powinien mieć co najmniej 35 lat i uzyskać nominację co najmniej 20 posłów.
Jednocześnie z wyborami prezydenckimi zorganizowano referendum w sprawie usunięcia z konstytucji zapisu uznającego bluźnierstwo za przestępstwo. Zgodnie z sondażami exit poll 69% głosujących opowiedziała się za usunięciem kontrowersyjnego artykułu.
fot. Wikimedia Commons
