Umowa, na której polski przemysł zyska, a rolnictwo nie straci
Zamiast straszyć południowoamerykańską wołowiną,...
W rzeczywistości mamy do czynienia z Agambenowskim paradoksem „włączającego wykluczenia” – od wielu lat migranci są jednocześnie...
Niektórzy uważają, że aby lewica coś w tym kraju znowu znaczyła, najlepszą strategią jest wieczne przepraszanie, że nie jest się prawicowcem. Wieczne...
Mamdani wygrał, bo zrobił dla lewicy to, co wcześniej Trump dla prawicy: otwarcie prezentował swoje lewicowe poglądy, nie przejmując się tym, że...
Lewa strona może skutecznie walczyć z „prawicową międzynarodówką” za pomocą własnej nieidealnej solidarności.
Jest koniec maja,...
Już czternastego grudnia dowiemy się, kto zostanie nowym prezydentem Chile. W sondażach prowadzi na razie José Antonio Kast, szef wywodzącej się...
Jarosław Pietrzak: Między platformami streamingowymi a "billionaire boutiques"
Paulina Januszewska: Współistnienie? Ta, jasne! Żydowska komiczka kontra Netanjahu
Przemysław Stefaniak: Czy sukces koncertu powinniśmy mierzyć tym ile osób kupi bilet?
Xawier Woliński: Prawicowa rewolucja kulturalna
Łukasz Najder: Kapitalizm, lewica, monolog
Karol Templin: O konflikcie ukraińskim w paradygmacie realizmu
Tomasz Miłkowski: Ściana
Filip Ilkowski: Cały świat, sikorki i rewolucja pracownicza
Pawlak, oprócz poparcia parlamentarnej Lewicy, zyskał również dzięki temu, że w mocy pozostaje pakt senacki, wobec czego ani Trzecia Droga, ani Koalicja Obywatelska nie wystawiały swoich kontrkandydatów. Stanisław Pawlak zdobył ostatecznie 9888 głosów, co pozwoliło mu uzyskać mandat senatora. Zagłosowało nań 46,3 proc. wyborców. Konkurentami Pawlaka byli Jarosław Chmielewski (PiS) z Komitetu Wyborczego Prawi i Skuteczni — na którego zagłosowało 7621 osób (35,69 proc.) oraz Tomasz Sikorowski z Konfederacji, na którego głos oddało 3848 osób (18,01 proc.). Frekwencja w okręgu nr 13 była jednakże bardzo słaba, wynosząc jedynie 8,4 proc.
fot. facebook.com/StanislawPawlakSLD
